Празднование Маулида – дня рождения Пророка
Ислам, История татар, Татарская культура марта 5, 2009В месяц Рабиуль-Авваль 12 числа в Мекке появился на свет величайший из пророков – последний посланник Божий (расулюллаh) по имени Мухаммад (сгс). По христианскому летоотчислению – 27 апреля 570 года.
Про этот день Абу Бакр (рг) говорил: “Кто будет проводить Маулид Пророка (сгс) и потратит на это хотя бы один дирхем, то я буду его другом в Раю”.
Умар (рг): “Кто будет праздновать Маулид Пророка (сгс), то это будет равноценно обновлению (возрождению) Ислама”.
Усман (рг): “Кто потратит хотя бы один дирхем на празднование Маулида Пророка (сгс), то это будет равноценным участию в битве при Бадре”.
Али (рг): “Кто будет праздновать Маулид тот уйдет из этого мира с Верой и попадет в Рай без расчета”.
Хасан Басри: “Как бы я хотел. Чтобы вся гора Ухуд была из золота, и все это я отдал бы на празднование Маулида”.
На территории Булгара (Идель-Урала) издавна было принято праздновать этот день. Читать Коран, молитвы, петь анашиды и собирать людей домой на угощения, читать там Книгу Маулида… Одна из самых лучших традиций татарского народа.
______________
Касыйда Маулида:
Әввәлә бер хикәяд идәем,
Әһле әхбәрдән риваять идәем
Бар иде Багдадта бер салиха
Габида хатун иде вә нәсыйха
Бер көн ул дөньядан әйләде сәфәр
Дөньяга килгән кеше шиксез кидәр
Анасындан бер фөлүр мирасы вар
Җәннәт аңа ничөн улмасын карар
Вар иде бер изге углы яшь егет
Тәгать үзрә улыр иде һәр вакыт
Ул фөлүре калды мирас углына
Дияр иде кем ни алыйм бән моңа
Уйлый уйлый йөрегәндә яшь егет
Күп кешегә очрады шул вакыт
Мәүлед укыйлар җыелып бер өйдә
Бу егет тыңлады ихлас илә
Ишетүбән гашыйк улды ул егет
Күзләрендин акты яшьләр чишмә тик
Ул егет күрде төшендә күрде шул төне
Гүя улмышдыр кыямәтнең көне
Чакыра фәрештә, кил, диеп шул заман
Кайда син, җәннәтә кер, әй фәлән
Мәүледә хазир улганлар һәм дәһи
Җәннәтә керсен аларда һәммәси
Күрде шунда бу егет бер зур сарай
Кертсәңезче мине монда дип сорай
Диделәр монда керә шундай кеше
Хөрмәт итсә кем нәби туган көнне
Хөрмәт иткәнең синең юк ул көнне
Дип кире дүндерделәр ул мескенне
Уйкусундан уйганып күп еглады
Күңлене кем аһәң уты чолгады
Иртәсе көн фөлүрә алды аш
Мәүлед укытты түгүбән канлы яшь
Ул егет укытты мәүледә ел саен
Шатланып көтер иде мәүлед аен
Көлә көлә ахирәтә күчте ул
Чын әҗәлнең мәңге суын эчте ул
Үлмәгәндер диделәр каүме аның
Чөнки Газраил сәһле алды аның җанын
Бер табиб килтерделәр тизлек илән
Җаны чыкмыш диде ул рәхмәт илән
Каүме диде – үлмәгән дә үлмәгән
Чөнки җанын чыкканын һичкем белмәгән
Күрделәр кем ул егет ифрат матур
Нуры балкыр мисле җәннәт эчрә хур
Диде белгел үлмәгәнгә шөбһә юк
Хак назыйр кылмыш аңа рәхмәте чук
Шул минутта күзен ачты ул үзе
Диде, каүмем тыңлагайсыз бу сүзе
Хак бәңа бер нурын изһар әйләде
Җаныңны рәхәттә тот һәрдам диде
Җәннәт эчрә урнымы күрдем хазир
Мостафа мәҗлесенә булдым хазир
Иттеге чөн мәүледене хөрмәте
Хак тәгалэ кылды бәңа рәхмәте
Көлгәнем будыр бәнем, белгел диде
Кылыгыз туган көнен хөрмәт диде
Шулай диде, күзләрен йомды янә
Каүме калды шатланып көлгәненә
Ул хабибнең хөрмәте чөн, әй, гани
Кыл шәфәгәтен насыйб сән, әй, вәли
Әй Мөхәммәд Мостафа сән, әй расүл
Кыл шәфәгәт безләрә яүмәннәзүл
Гәр дәләрсез уласыә уттан нәҗат
Гыйшк илә дәрт илә әйтең әссәләт.
______________________
(В народе. После этого, произносили молитву Салават)
Варианты этой молитвы:
1.
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә расүлүллаһ
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә хәбибуллаһ
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә нәбиуллаһ
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә хәйрә халькыйллаһ
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә нура гаршилләһ
Әссаләтү вәссәләмү гәләйкә йә сәхибә кабә куатәйн
Әссаләтү вәссәләмү гәлә әшрәфел мүрсәләйн
Гәлә әлиһи вә әсхәбиһи әҗмәгыйн
Вәлхәмдүлилләһи раббил гәләмин
2.
Әссаләвәт, вәссәләмү гәләйкә йә шәфигыль өммәт
Әссаләвәт, вәссәләмү гәләйкә йә кәшифель гоммәт
Әшрәфель бәдру гәләйнә фә әхтәфәт минһүль бүдур
Мислә хөсникә мә ра’әйнә катту вә вәҗәһәс сорур
Әнтә шәмсү, әнтә бәдрун, әнтә нурун фәүка нур
Әнтә иксирун вә гәлийүн, әнтә мисбәхус содур
Йә хәбиби, йә Мөхәммәд, йә горвәсәл хафикайн
Йә мү’әйәд, йә мүмәҗҗәд, йә имаму кыйблатәйн
Фи мәганийкәл әнгәмү кад тәбәддәд хайрийнә
Әнтә лир-русүлү хитамүн, әнтә лил-мәүлә шәкүрү
Гәбдүкәл мискинү йәрҗү фазләкәл җәмал гафиру
_______
Османский ученый Сулейман Челеби посвятил этому празднику целую поэму из 900 строк. Татары же (Идель-Урала) взяли оттуда некоторую часть:
Бисмилләһир рахмәнир рахим.
Әввәл Аллаһ исмене яд идәлем
Соңра башлаб һәр эшкә керешәлем
Эш башында һәр кем аны яд итәр
Ул эшен Аллаһ аңа асан идәр
Аллаһ исмен яд итеп эш башламак
Һәр кемә вәҗиб тиешдер аңламак
Булма Аллаһ исме берлә һәр эшең
Бушка китмәс эшләгән һәрбер эшең
Шу кыла Аллаһ дисә кемнең деле
Түгелер һәрбер гөнаһ япрак кеби
Пакь булыр пакь исмене яд әйләгән
Ирешер максудына Аллаһ дигән
Чын күңнлдән килегез Аллаһ диеп
Күземездән яшь түгеп без аһ итик
Шуйла кылсак буш куймас Аллаһ безне
Рәхмәте киң – ярлыккар барчабызны
Бердер Аллаһ – берлегенә шөбһә юк
Сөйләгәнләр яңлышып дөнья тулык
Барча гәләм юк икән, ул бар иде
Тәәзәлдән бай иде, җаббар иде
Җен, фәрештә һәм әдәм, берсе дә юк
Һәминә тукыз фәләк һичберсе юк
Гарше көрси, ай, кояш һәм юк иде
Барча җандан әүвәл үк ул бар иде
Кодрәт илә бунларый бар әйләде
Берлекенә барча икърар әйләде
Бу хосусда күп сүзгә хәҗәте юк
Бер вә бар Аллаһ торыр ул, башка юк
Гәр шәфәгәть ләзем улса эзләңез
Ул расүлнең сөннәтендән бизмәңез
Әй Мөхәммәд Мостафа сән әй расүл
Кыл шәфәгәть безләрә яүмәннәзүл
(Салават)
Әй гәзизләр инде килде сүз башы
Тыңлагайсыз агызүбән күз яше
Бер васыять сөйләмәкче буламын
Ул васыять ошбудыр, тот колагың
Һәр кем аны тыңласа, тотар исә
Ул кешедән һәрзаман һушбуй исә
Кылыр Аллаһ ул кешегә рәхмәте
Мәүледен-Нәбине кылса хөрмәте
Укыр улса инсабән шама’илен
Тыңлаганлал һәм табар фәдаилен
Рухына шад идәлем салят илә
Әһле бәйтче барча әсхәбе илә
Тугдыгый көнләрене хөрмәт идән
Дыңлар ул касыйдәне ихлас илән
Әй Мөхәммәд Мостафа сән, әй расүл
Кыл шәфәгәть безләрә яүменнәзүл
Гәр деләрсез уласыз уттан нәҗат
Гыйшк илә дәрт илә әйтең әссләт
(Салават)
Хак Тагәлә чын яратды Әдәме
Кылды әдәмлә мөзәен гәләме
Сәҗдә кылды күб фәрештә Әдәмгә
Иллә Иблис кылмады сәҗдә аңа
Диде Аллаһ, ни өчен бу инкарең
Юкса бармы бунда бер-бер ифкәрең
Диде, балчыкдан яратдың Сән аны
Мин ничөн сәҗдә кылыйм аңа диде
Мине Син утдан яратдың бит диде
Утмы артык яки балчыкмы диде
Куйды Әдәм алдына Ул бер нурый
Бел, хәбибем нурыдыр бу нур диде
Диде әүвәл нура аның алдыңда тур
Калды анда ничә еллар ошбу нур
Соңра Һәва анамызга күчте, бел
Торды анда ничә айлар, ничә ел
Шис тугач та, күчте аңа ошбу нур
Аның алдында тәҗәлли кылды зур
Соңра Ибраһимга, Исмәгыйльгә һәм
Диде, әлхасыйлә имәсен кәләм
Шул рәвешчә күчә күчә килүбән
Фахре гәләм Мостафага күчде ул
Гәләмгә рәхмәт өчен килде бу нур
Килде торды ул нәбидә ошбу нур
Гәр шәфәгәть ләзем улса эзләңез
Ул расүлнең сөннәтендән бизмәңез
Әй Мөхәммәд Мостафа сән, әй расүл
Кыл шәфәгәть безләрә яүменнәзүл
Гәр деләрсез уласыз уттан нәҗат
Гыйшк илә дәрт илә әйтең әссләт
(Салават)
Әминә ханым Мөхәммәд анасы
Ул сәдәфтән тугды энҗе данәсе
Ул Мөхәммәд дөньяга тәшриф итәр
Вакыт иреште килмәгә хайрел бәшәр
Инде аның килмәсе булды анык
Күп галәмәт заһир улды алдан ук
Ул рабигыль-әүвәл аенда иде
Уникенче киче дүшәнбе иде
Диде күрдем ул Мөхәммәд анасы
Бер гәҗәб нур – нәкъ кояшның яртысы
Ялт итеп чыкды өемнән шул заман
Күкләре тик нур белән тулды җиһан
Һәм һава үзрә түшәнде бер түшәк
Аты Сүндүс түшәгән аны мәләк
Өч аләм дәхи дишелде өч җиргә
Аралары бик ерак бер берсенә
Бере Мәшрикъ, Бере Мәгърибдә аның
Бересе нәкъ уртасында Кәгъбәнең
Инде күкдән күб фәрештә сафы саф
Кәгъбә кеби кылдылар өем тәваф
Заһир улды дәфгатән өч хур кызы
Билгесе улмады кайдан килдеке
Өчесе дә яныма утырдылар
Мостафа килә диеп гәп кордылар
Диделәр, улың кеби хөрмәтлене
Ул Хода һичбер анага бирмәде
Бик олуг дәүләт иясе буласың
Холкы күркәм бер угыл тудырасың
Бу угыл гәләме солтаныдыр
Бу угыл тәүхидә гыйрфан кәнидер
Вәсфине шу рәсемә тәртиб итделәр
Ул мөбәрәк нуры тәргыб итделәр
Диде Әминә, вакыт җитде, тәмам
Килә инде дөньяга хайрель-әнәм
Эсселекдән сусадым гаять каты
Шул вакыт эчерделәр бер ширбәте
Ак иде кардан дәхи салкын иде
Ул кеби тәм дөньяда һич юк иде
Эчтем аны, барча әгъзәм тулды нур
Эчемә һәм тышыма да тулды нур
Килде бер ак кош канат илә очып
Аркамый сыйпады ул монда төшеп
Тугъды ул сәгәтьдә ул солтаныдин
Нура гарык улды сәмәвәт зәмин.
Гәр шәфәгәть ләзем улса эзләңез
Ул расүлнең сөннәтендән бизмәңез
Әй Мөхәммәд Мостафа сән, әй расүл
Кыл шәфәгәть безләрә яүменнәзүл
Гәр деләрсез уласыз уттан нәҗат
Гыйшк илә дәрт илә әйтең әссләт
(Бу вакыт – сөйгән пәйгәмбәребезнең тугмыш вакыты, киләсе “Мәрхәбә” аяк узрә торып укырга тиешледер):
Яратылмыш барча мәхлук улды шад
Кайгылар китдн гәләмдән – калды саф
Җөмлә зиярат җиһан идеб садә
Чагырышүбән диделәр кем мәрхәбә
Мәрхәбә йә гали солтан мәрхәбә
Мәрхәбә йә кәни гыйрфан
марта 7, 2009 14:36
Хотелось бы узнать источник на Слова Умара и Абу Баура (р.а)…
Вы возводите ложь на сахабов …..
марта 7, 2009 17:17
Аллах Тагаля сказал:
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
В Посланнике Аллаха был прекрасный пример для вас (Аль Ахзаб, 21)
Любые действия, которые не согласуются, с образом жизни Пророка, будут отклонены судом Аллаха, как Пророк صلى الله عليه و سلم сказал:
صحيح البخاري – (7 / 146 دار ابن كثير ، اليمامة – بيروت)
2550 – حدثنا يعقوب حدثنا إبراهيم بن سعد عن أبيه عن القاسم بن محمد عن عائشة رضي الله عنها قالت
: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ( من أحدث في أمرنا هذا ما ليس فيه فهو رد )
(Дело того,) кто внесёт в наше дело то, что не имеет к нему отношения, (будет) отвергнуто. (Сахих Аль-Бухари 7 / 146, Дар Ибн Касир)
Празднование Мавлида является нововведением в религии. Этого не было в практике Пророка صلى الله عليه و سلم , сподвижники или табигины также не праздновали это событие. Великий ученый, Аллама Анвар Шах аль-Кашмири (да будет Аллах Тагаля доволен им) сказал:
العرف الشذي شرح سنن الترمذي – (2 / 82 مؤسسة ضحى للنشر والتوزيع(
وأحدثه صوفي في عهد سلطان إربل سنة ( 600 ) ، ولم يكن له أصل من الشريعة الغراء
«Суфии ввели это новшество в эпоху султана Эрбиля оклоло 600 года по Хиджре, и оно не имеет никакой основы в нашем чистом Шариате».
Ученые говорят, что первым человеком, который ввел новшество (бидга) празднования Мавлида был правитель Эрбиля, Музаффар ад-Дин ибн Зейн-эд-Дин. Это было шесть столетий спустя после периода пророчества.
Аллама Муиззутдин Хасан Хуарзими (рахматуллахи алейхи) писал в своей книге Аль-Кауль Му’тамад: «Правитель Эрбиля, король Музаффар Абу Саид Каукари, был нерелигиозным, и расточительным. Он приказал ученым своего времени действовать в зависимости от своего мнения и отказаться от практики следования какой-либо школе права. Группа ученых склонилась к нему. Он (этот царь), организовал празднование Маулида в течение месяца раби аль-аввал. Он был первым царем когда-либо внесшим эту практику «.
«Ученый» по имени Абдул Хаттаб Умар бин Хасан бин аль Дихъя Андалуси поддерживал и помогал царю в этом нововведении.
Аллама ибн Касир (рахматуллахи алейхи) сообщил авторитету Ас-Сабт об этом человеке:
البداية والنهاية – (13 / 169دار إحياء التراث العربي)
قال السبط: وقد كان كابن عنين في ثلب المسلمين والوقيعة فيهم، ويتزيد في كلامه فترك الناس الرواية عنه وكذبوه
«Ибн Унайн (Ибн Дихъя) обычно оскорблял мусульман и поносил их. Он хотел было внести дополнения в свой доклад, и приукрасить его. Люди остановили передачу традиции от него и уличили его в фальсификации» (Аль-Бидайа ва аль-Нихайа, 3/144-146)
Ибн Хаджар аль-Аскалани (да смилуется над ним Аллах) высказал свои замечания по нему: لسان الميزان – (4 / 296مؤسسة الأعلمي للمطبوعات – بيروت)
وكان ظاهري المذهب كثير الوقيعة في الأئمة وفي السلف من العلماء خبيث اللسان أحمق شديد الكبر قليل النظر في أمور الدين متهاونا
«Он был последователем захирийской школы мысли, и часто клеветал на ученых-современников и ученых прошлого. Он обладал злым языком, был глупым, тщеславным, недалеким в религиозных вопросах и относился с пренебрежением к религии». (Лисан аль-Мизан, 4 / 296)
Из вышеупомянутого становится очевидно, какой тип людей внес празднование Мавлида. Сподвижники любили Пророка больше всех, но они не праздновали Мавлид. Они жили после него около столетия, но, несмотря на беспрецедентную и глубокую любовь к Святому Пророку (мир ему и благословения), они никогда не праздновали его день рождения. Если бы Мавлид был так прекрасен и боговдохновен, то наверняка Расулюллах приказал бы Умме отмечать его, или, по крайней мере, будь то он или его благородные сподвижники практиковали бы это. Поскольку он не может быть обоснован какими-либо их действиями, то становится ясно, что праздновать Мавлид не имеет абсолютно никакого отношения к Исламу и является бидга (нововведением).
Кроме того, есть множество других пороков, которые имеют место на Мавлидах. Музыка, смешение полов, расточение имущества, пропуск обязательных молитв и т.д., это лишь немногие из многочисленных ошибок, которые встречаются на таких мероприятиях. Кроме того, праздник Мавлид это подражание христианам, которые празднуют день рождения Мессии (мир ему).
В свете вышесказанного, не допустимо праздновать Мавлид, даже если человек убежден, что пророк не присутствует на нем. Мусульмане должны стремиться возродить Сунну и положить конец бидга (новшествам), никто не должен совершать какие-либо действия до тех пор, пока он не узнает решение Аллаха в отношении этого. Если собрания проводятся в случайном порядке, в которых говорится о любви к Наби صلى الله عليه و سلم , и где людей призывают следовать Сунне, то, это является допустимым при условии, что на таких встречах не происходит ничего не имеющего отношения к Исламу.
Это решение вытекает из следующего повествования в Сахихе Аль-Бухари и Сахихе Муслима,
6539 – حدثنا عمرو الناقد وإسحاق بن إبراهيم وابن أبى عمر كلهم عن سفيان قال عمرو حدثنا سفيان بن عيينة عن الزهرى عن سعيد عن أبى هريرة أن عمر مر بحسان وهو ينشد الشعر فى المسجد فلحظ إليه فقال قد كنت أنشد وفيه من هو خير منك. (متفق عليه
Абу Хурайра передал: «Однажды Умар услышал Хассана, который декламировал стихи в мечети. Он гневно взглянул на Хассана. Хассан ответил: «Я читал стихи в мечети, тогда, когда там находился тот, кто более велик чем ты, поэзии и в Масджид там когда-то, кто имеет больше, чем вы (имея в виду Наби صلى الله عليه و سلم ).” (Бухари и Муслим)
2) Что касается этого вопроса мы подготовим подробный ответ, если позволит время в ближайшем будущем, инша Аллах. Сейчас достаточно будет упомянуть резюме Аллама Абид Синдхи по этому вопросу. Он говорит: «Вполне допустимо (и прекрасно) целовать руки и ноги благочестивых ученых, справедливых правителей или человека, который имеет некоторую религиозную репутацию. Поцеловать кого-либо еще с подобным намерением не будет допустимым. Причина этого заключается в том, что в хадисах упоминается лишь целование рук и ног благородных людей «. (Джауахир аль-Фикх 1 / 185, Мактаба Тафсир аль-Кур’ан)
3) Как сообщается в достоверном хадисе о том, что Пророк صلى الله عليه و سلم сказал:
110 – حدثنا موسى قال حدثنا أبو عوانة عن أبي حصين عن أبي صالح عن أبي هريرة: عن النبي صلى الله عليه و سلم قال « ومن رآني في المنام فقد رآني حقا فإن الشيطان لا يتمثل في صورتي »(متفق عليه)
«Если кто-нибудь из вас увидит меня во сне, (это будет означать, что) он (действительно) увидел меня, ибо шайтан не может принимать мой облик». (1 / 52, Дар Ибн Касир, Бейрут, Сахих Муслима 7 / 54, Дар-эль Джиль, Бейрут)
Как ясно из этого хадиса, вы определенно были удостоены чести видеть Пророка (мир ему и благословение) во сне. Неважно, если вы забыли, как Пророк (мир ему и благословение) выглядит.
А Аллах знает лучше.
Уассалам.
Исмаил Муса, студент Дар уль-Ифта
Проверено и одобрено: муфтием Ибрагимом Десаи, Дар уль-Ифта, Медресе Ингамийя
марта 10, 2009 20:49
Мухаммад, почему вы так думаете? Извините, что я не вовремя ответил, Akismet отсек ваш комментарий, как спам.
А насчет доказательств: дело в том, что почему-то многие хадисы в дореволюционных тюркских и татарских книгах отсутствуют в современных неполных сборниках, которые изданы на нефтедоллары союзников США – ваххабитов саудитов. Я не знаю, почему книги X-XIX вв. по традиционному ортодоксальному Исламу сегодня не издаются. Эти саудиты финансируют печать книг, которые не идут ни в какое сравнение с дореволюционными книгами. И насчет хадисов и сунны, скажите, а какие сборники хадисов, переведенные на русский язык вы знаете? Если я не ошибаюсь, то на русский язык тот же Бухари полностью так и не переведен с арабского. И из языков СНГ только на узбекском издан полностью. Если не так, то жду опровержения и буду рад искать эти хадисы вместе с вами. Для справки, эти хадисы были приведены дореволюционными татарскими имамами, получившими образование в Бухаре. в т.ч. и Г.Баруди.
марта 10, 2009 21:49
Имамы позднейшего времени неоднозначны по поводу Маулида. Тот же Марджани, допустим, был против. А сам он был суфием, и приехал из Бухары уже в звании ишана, получив иджазу (разрешение на преподавание) от суфиев ордена Накшбандия Средней Азии. Но он был против Маулида, в то же время, многие имамы были за… Эту тему стоит развить.